Casus: Een diastase in het derde trimester

Samenvatting van de Casus

Noor is een 29-jarige vrouw in haar derde zwangerschap, 34 weken ver. Na haar tweede zwangerschap merkte ze op dat haar buikspieren zich niet goed sloten: er was een duidelijke opening in de middenlijn (bij de linea alba), vooral zichtbaar bij opstaan uit bed of bij tillen van haar zoontje van drie jaar.

Ze ervaarde voelbare zwakte in de buik, vage lage rugklachten, moeite met opstaan en onzekerheid of haar houding “veilig” was voor de baby. Via de verloskundige werd ze verwezen naar onze praktijk voor fysiotherapie gespecialiseerd in zwangerschap en postnataal herstel.

Uit het onderzoek bleek dat er sprake was van een diastase van ongeveer drie vingers breed ter hoogte van de linea alba, zichtbaar bij lichte externe druk én bij actieve beweging. De diepe buikwandspieren werkten onvoldoende samen met de bekkenbodem, en haar ademhaling was oppervlakkig, waardoor de drukverdeling in de buik niet optimaal was.

Ook viel een licht voorovergebogen houding op, met overbelasting van de onderrug bij tillen en draaien. De combinatie van hormonale veranderingen, eerdere zwangerschappen en onvoldoende gerichte training na de vorige bevalling droeg bij aan de klachten.

Aan het einde van de behandelperiode voelde Noor haar buikwand duidelijk sterker en was de diastase merkbaar verminderd. De lage rugklachten bij tillen en draaien waren vrijwel verdwenen, en ze kon haar dagelijkse taken weer zonder zorgen uitvoeren.

Het vertrouwen in haar lichaam groeide mee, waardoor ze de laatste weken van haar zwangerschap met meer rust en zekerheid tegemoetging.

Deze casus laat zien dat zwangerschapsdiastase méér is dan alleen een afstand tussen buikspieren: het gaat om samenwerking tussen spieren, ademhaling en houding. Vroegtijdige herkenning, specifieke stabiliteitstraining en goed zelfmanagement geven zwangere vrouwen zowel fysiek als mentaal meer kracht en vertrouwen.